Zamierzenia opiekuńczo-0wychowawczo-dydaktyczne w grupie II od 07.06 -18.06.2021r

PLAN PRACY OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZO- DYDAKTYCZNEJ  W GRUPIE II NA MIESIĄC   06. – 18.06.2021r

Nauczycielki:                                                                                                                                               Monika Kądziela-Woźniak                                                                                                                   Ewa Łęcka

Temat kompleksowy:                                                                                                                              „ Zwierzęta domowe i egzotyczne”                                                                                                                                                                                                                                                            ZAMIERZENIA OPIEKUŃCZO –WYCHOWAWCZO-DYDAKTYCZNE

-Zapoznanie z różnymi rasami kotów i psów, gatunkami ryb, ptaków oraz  ich

charakterystycznymi cechami – wyglądem zwierząt, sposobem odżywiania, oraz miejsca

zamieszkania;

-Zapoznanie z rolą psa w życiu człowieka – pies ratownik, przewodnik, policyjny itp;

-Poznanie zwierząt egzotycznych, ich cech charakterystycznych i środowiska w którym żyją;

-Zapoznanie z pracą weterynarza;

-Wdrażanie  do słuchania  dłuższych  opowiadań;

-Rozwijanie umiejętności wypowiadania się całym zdaniem na określony temat;

 -Wdrażanie do systematyczności i obowiązkowości podczas pełnienia wyznaczonych dyżurów;

-Wyrażanie swoich przeżyć wewnętrznych, uczuć poprzez różne formy ekspresji:  słownej,   ruchowej, plastycznej i muzycznej,  tworzenie własnych kompozycji i prac plastycznych;

Wdrażanie do właściwego zachowania się przy stole i używania  zwrotów:  proszę, przepraszam, dziękuję;

-Zachęcanie dzieci do  codziennego pobytu na świeżym powietrzu i zwrócenie uwagi na

bezpieczne korzystanie ze sprzętu w ogrodzie (huśtawki, drabinki, zjeżdżalnie itp.);                       -Zapewnienie dzieciom możliwości prowadzenia obserwacji przyrodniczych;

-Wyrabianie umiejętności społecznych: przestrzeganie ustalonych zasad; zgodna zabawa, niezabieranie sobie wzajemnie zabawek, sprzątanie zabawek po skończonej zabawie, stosowanie form grzecznościowych względem siebie i osób dorosłych;

-Działania wynikające z potrzeb, zainteresowań i indywidualnych możliwości dzieci;         

Dziecięca matematyka wg E. Gruszczyk-Kolczyńskiej i E. Zielińskiej

Kształtowanie pojęć matematycznych określających kierunki w przestrzeni,

– z prawej, z lewej w przód, w tył,  w bok, na wprost;

-Kontynuowanie rytmów,  przeliczanie na konkretach liczebnikami głównymi w zakresie   indywidualnych możliwości dzieci;

Zamierzenia opiekuńczo-wychowawczo-dydaktyczne w grupie II od 10.05 do 21.05.2021r

PLAN PRACY OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZO- DYDAKTYCZNEJ
W GRUPIE II NA MIESIĄC 10.05. – 21.05.2021r

Nauczycielki:
Monika Kądziela-Woźniak
Ewa Łęcka
Temat kompleksowy:
XIX. „Ja i moja rodzina”

ZAMIERZENIA OPIEKUŃCZO –WYCHOWAWCZO-DYDAKTYCZNE

-Ukazanie roli i wartości rodziny, oraz znaczenia bycia w rodzinie;
-Poznanie roli poszczególnych członków rodziny, wzmacnianie więzi rodzinnych;
-Budzenie u dzieci przywiązania do domu rodzinnego, rodziców, rodziny;
-Wdrażanie do spełniania określonych, stałych obowiązków w domu;
-Rozwijanie umiejętności wypowiadania się całym zdaniem na określony temat.
-Zachęcanie dzieci do wzięcia udziału w przygotowaniach i występie z inscenizacją z okazji
Dnia Rodziny;
-Wdrażanie do systematyczności i obowiązkowości podczas pełnienia wyznaczonych dyżurów;
-Wyrażanie swoich przeżyć wewnętrznych, uczuć poprzez różne formy ekspresji: słownej, ruchowej, plastycznej i muzycznej, tworzenie własnych kompozycji i prac plastycznych (passe-partout).
-Uwrażliwianie dzieci na piękno muzyki poważnej – W. A. Mozarta;
-Wdrażanie do właściwego zachowania się przy stole i używania zwrotów: proszę, przepraszam, dziękuję.
-Zachęcanie dzieci do codziennego pobytu na świeżym powietrzu i zwrócenie uwagi na
bezpieczne korzystanie ze sprzętu w ogrodzie (huśtawki, drabinki, zjeżdżalnie itp.); -Prowadzenie obserwacji środowiska społeczno-przyrodniczego i pogody w ogrodzie;
-Wyrabianie umiejętności społecznych: przestrzeganie ustalonych zasad; zgodna zabawa, niezabieranie sobie wzajemnie zabawek, sprzątanie zabawek po skończonej zabawie, stosowanie form grzecznościowych względem siebie i osób dorosłych.
-Działania wynikające z potrzeb, zainteresowań i indywidualnych możliwości dzieci;

Dziecięca matematyka wg E. Gruszczyk-Kolczyńskiej i E. Zielińskiej
– Przeliczanie liczebnikami głównymi i porządkowymi w zakresie indywidualnych możliwości na konkretach.
-Rozwiązywanie prostych zadań tekstowych.

 

Proponowane zajęcia z gimnastyki korekcyjnej od 30.03 do 08.04.2021 r.

https://drive.google.com/file/d/17MwHAJm9ASxWxbC3a4T1I9ClBUIQsCqB/view?usp=drivesdk
https://drive.google.com/file/d/17dE-RhDKGmPzpFNRQacAtVBxJqli-seD/view?usp=drivesdk
https://drive.google.com/file/d/17OVSuwc9pqCDKBQ1cMrUxX2RiWijmQxO/view?usp=drivesdk
https://drive.google.com/file/d/17TrNtu8lTN1x9rz1iRBBEyJT2hJXS0fU/view?usp=drivesdk

Zamierzenia opiekuńczo-wychowawczo-dydaktyczne

PLAN  PRACY OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZO- DYDAKTYCZNEJ

W GRUPIE  II  NA MIESIĄC   12.04. – 23.04.2021r

  Nauczycielki:

 Monika Kądziela-Woźniak

 Ewa Łęcka

 Temat  kompleksowy:

XVII. „Z kulturą za pan brat – jestem kulturalny”

ZAMIERZENIA OPIEKUŃCZO –WYCHOWAWCZO-DYDAKTYCZNE

-Poznanie wartości wiary we własne siły – rozwijanie umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji odczuwalnych w rożnych sytuacjach, wdrażanie do szanowania emocji innych.

-Zapoznanie z pojęciami- legenda, film animowany, kino, teatr, poznanie cech baletu i opery.

-Doskonalenie umiejętności  budowania komunikatywnej wypowiedzi.

-Kształcenie umiejętności uważnego słuchania muzyki poważnej, muzyki w wykonaniu  Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca – Mazowsze,  rozwijanie słuchu muzycznego.

-Zapoznanie ze znaczeniem słowa –„Przyroda”. Poznanie wybranych sposobów dbania o środowisko naturalne.

-Promowanie postaw ekologicznych  poprzez udział w akcji – Światowy Dzień Ziemi -22 kwietnia.

-Kształcenie umiejętności posługiwania się zwrotami grzecznościowymi: proszę, przepraszam, dziękuję.

-Rozwijanie umiejętności wypowiadania się całym zdaniem  na określony temat.

-Wykonywanie prac plastycznych związanych z tematem kompleksowym, rozwijanie twórczości u dzieci.

-Podczas pobytu w ogrodzie prowadzenie obserwacji środowiska społeczno-przyrodniczego

i pogody.

-Wyrabianie umiejętności społecznych: przestrzeganie ustalonych zasad; zgodna zabawa, nie zabieranie sobie wzajemnie zabawek, sprzątanie zabawek po skończonej zabawie, stosowanie form grzecznościowych względem siebie i osób dorosłych.

-Działania wynikające z potrzeb, zainteresowań  i  indywidualnych możliwości dzieci;

Dziecięca matematyka wg E. Gruszczyk-Kolczyńskiej i E. Zielińskiej

-Zabawy z kodowaniem, utrwalanie kolorów, przeliczanie kropek na kartonikach wg  indywidualnych możliwości dzieci;

Rytmy – wyklaskiwanie, wytupywanie podanego rytmu;

Proponowane zajęcia i zabawy dla dzieci z grupy II – od 12 do 16.04.2021r

Proponowane zajęcia i zabawy dla dzieci w grupie II od 12-16.04.2021r

12.04.2021r – poniedziałek

1.„Legenda o Smoku Wawelskim” – słuchanie utworu i rozmowa na temat wiary we własne siły, jaką prezentował szewc Skuba.

Legenda o Smoku Wawelskim Weronika Kostecka

Czy wiecie, co upamiętnia krakowski pomnik smoka stojący u stóp Wawelu? Ten potwór jest na szczęście z metalu i nikomu nie może zrobić krzywdy, ale jego pierwowzór nie na żarty nastraszył mieszkańców Krakowa. Dawno, dawno temu, tak dawno, że nikt już nawet nie pamięta, kiedy dokładnie to się wydarzyło, w pieczarze pod Wawelskim Wzgórzem zamieszkał najprawdziwszy, straszliwy smok ziejący ogniem. Gdy wydawał z siebie złowrogi ryk, drżały ściany wszystkich domów, a nawet ściany zamku, w którym mieszkał król Krak. Smok polował na pasące się owce i inne zwierzęta. Pożerał je, a gdy tylko ponownie zgłodniał, znów wyruszał na łowy, wprawiając w przerażenie wszystkich mieszkańców. Zdarzało mu się też porywać bezbronne dziewczęta. Ze strachu o swoje córki i żony krakowianie sami zaczęli podrzucać mu pod jaskinię tłuściutkie owce z nadzieją, że gdy potwór się naje, nie będzie polował. Wszyscy jednak drżeli na myśl, że w końcu zabraknie zwierząt… Król Krak rozmyślał od rana do wieczora, jak się pozbyć smoka. Ogłosił nawet, że śmiałek, który zabije potwora, dostanie w nagrodę rękę królewskiej córki. Kolejni rycerze stawali do walki ze smokiem, ale żaden z nich nie zdołał go pokonać. Tym, którzy mieli szczęście, udawało się uciec; innych smok pożerał, i to razem ze zbroją. Królewna płakała, król nie spał po nocach ze zmartwienia, a mieszkańcy byli coraz bardziej przerażeni. Któregoś dnia do zamku przybył szewczyk Skuba i skłonił się przed królem. – Wiem, jak uwolnić Kraków od tego podłego potwora! – obwieścił. Król wysłuchał całego planu. „To się może udać!” – pomyślał. Jeszcze tego samego dnia szewczyk zamknął się w swoim warsztacie i przystąpił do pracy, dodając sobie odwagi wesołą piosenką:

Może nie jestem rycerzem, ale w swój rozum wierzę!

Wiem, jak Kraków ocalić, król mnie na pewno pochwali!

Potwór nie będzie już szkodzić. Król mnie za to nagrodzi!

Oto, co wymyślił Skuba: zdobył gdzieś piękną, owczą skórę, wypełnił ją siarką i smołą, a następnie zszył wszystko tak zręcznie, że wypchana owca wyglądała jak żywa. Nad ranem podrzucił ją pod smoczą pieczarę. Gdy tylko smok się obudził i poczuł, że jest głodny, wypełzł na zewnątrz i zauważył smakowicie wyglądającą, tłuściutką owcę. Rzucił się więc na nią i połknął w całości, mlaszcząc z apetytem olbrzymim smoczym jęzorem. Minęło jednak zaledwie kilka chwil, gdy uczucie sytości ustąpiło miejsca straszliwemu pożarowi żołądka. Potwór poczuł, jak gdyby ogień trawił go od wewnątrz! Z upiornym jękiem smok rzucił się do brzegu Wisły i chcąc ugasić pragnienie, począł pić wodę; pił i pił, aż napęczniał tak bardzo, że nagle pękł z hukiem i rozpadł się na milion kawałków! Mieszkańcy Krakowa wiwatowali na cześć sprytnego szewca, a król Krak dotrzymał słowa: wkrótce Skuba i królewna stanęli na ślubnym kobiercu. Skuba opływał od tej pory we wszelkie dostatki, żal mu było jednak porzucić swoje ulubione zajęcie… dlatego nadal szył poddanym buty!

Rodzic  zadaje dziecku pytania do wysłuchanego utworu:

-Jaki straszliwy potwór mieszkał dawno temu w Krakowie?

-Co stawało się z rycerzami, których król wysyłał do walki z potworem?

-W jaki sposób Skuba zgładził potwora?

-Czy szewczyk pokonałby smoka, gdyby nie wierzył w siebie i swój plan?

-Dlaczego?

2.„Smoku do pieczary” – zabawa ruchowa

Rodzic gra wolno np. na bębenku (łyżka drewniana i pokrywka). Dzieci – smoki poruszają się ociężale  po pokoju, wydając „smocze jęki”

Na hasło- „ Smoku do pieczary” –  siadają na wyznaczone miejsce np. kocyk,

Zabawę powtarzamy kilka razy.

3.„Kiedy i dlaczego trudno nam uwierzyć w siebie?” – rozmowa kierowana.

Dziecko wypowiada się na temat tego, czego nie lubi robić z braku wiary w siebie.

Rodzic  zapisuje na kartce pomysły lub tworzy schematyczne obrazki. Może również wcześniej przygotować ilustracje przedstawiające sytuacje, w których dziecko często czuje zakłopotanie i niepewność. Dziecku będzie wówczas łatwiej zrozumieć „wiarę i brak wiary w siebie”. Następnie R. rozmawia z dzieckiem na temat tego, dlaczego w niektórych sytuacjach trudno uwierzyć w siebie i coś zrobić, oraz o towarzyszących temu uczuciach (obawa, że coś wyjdzie nie tak, strach przed odmową lub porażką, wstyd, że ktoś nas wyśmieje, nieśmiałość, a także ból brzucha, szybsze bicie serca, płacz).

4.Praca z KP2.25 – ćwiczenie motoryki małej, rozmowa o emocjach. Dziecko określa     emocje, jakie mogą odczuwać osoby biorące udział w przedstawieniu. Wycina z bibuły kurtynę i przyklejają ją w wyznaczonym miejscu na ilustracji. Czy wiecie, co upamiętnia krakowski pomnik smoka stojącego u stóp Wawelu?

5.„Co robi szewc?” – rozmowa kierowana na temat pracy wykonywanej przez szewca. R.    opowiada o zawodzie szewca i prezentuje dziecku ilustracje przedstawiające szewca w  czasie pracy oraz narzędzia potrzebne do wykonywania tego zawodu.

6.„Szewc”- paca  plastyczna. Pokoloruj.

 

13.04.2021r- wtorek

1.Zespół ludowy pieśni i tańca –„Mazowsze”- uważne obejrzenie i wysłuchanie śpiewanych pieśni you tube.

2.„Grozik” – nauka piosenki słowa i muzyka tradycyjne, omówienie jej treści, wyklaskiwanie, wytupywanie rytmu do refrenu piosenki, inscenizowanie ruchem jej treści, wspólne śpiewanie  (you tube) nauka tańca, trzymanie się za ręce, ręce trzymają przed sobą i skrzyżowane.

„Grozik” – słowa  i muzyka tradycyjne You tube

Poszło dziewczę po ziele,   –  dz poruszają się w parach po obwodzie  koła- cwał boczny

 po ziele, po ziele                 – zmieniają kierunek ruchu i dalej poruszają się po obwodzie koła
Nazbierało niewiele, niewiele, hej! – na słowo „hej” – dz zatrzymują się, stojąc twarzami do                                                                                                           siebie

Przyszedł do niej braciszek      – tupią w miejscu
Połamał jej koszyczek.             – klaszczą w dłonie
Oj ty, ty, oj, ty, ty                       – grożą palcem, na przemian prawej i lewej ręki
Za koszyczek zapłać mi.          – chwytają się za ręce i wykonują obrót w parach lub                                                                                obrót     dookoła własnej osi
Oj ty, ty, oj, ty, ty                     – j. w.
Za koszyczek zapłać mi.          – j. w.

3.„Zespół ludowy” – ćwiczenia ruchowe i ruchowo słuchowe – zabawa w parach.

Przy piosence „Grozik” – youtube rodzic z dzieckiem tańczy podobnie jak zespół  pieśni i tańca np.

– rodzic klęka , a dziecko kręci się wokół i zamiana

-pary tańczą haczyki – splatając ręce pod łokciami kręcąc się w jedna stronę. Później zmiana rąk i obroty w drugą stronę.

14.04.2021r – środa

1 „Co to jest film? – rozmowa kierowana, dz oglądają zdjęcie kamery filmowej i kadrów ze znanych bajek lub oglądają film z you tybe, zapoznanie z pojęciem film animowany czyli rysunkowy lub kreskówka.

2.„Filemon i Bonifacy” – słuchanie wiersza i rozmowa na jego temat, oglądanie odcinka filmu animowanego opowiadającego o przygodach tytułowych bohaterów

 Filemon i Bonifacy Urszula Machcińska

 Tu są uszka, tam ogonek.

 Proszę: oto Filemonek.

Prawie cały jak śnieg biały.

 Taki śliczny kotek mały.

 Dzieci lubią tego kotka.

 Chce go głaskać, kto go spotka.

 Jest tam jeszcze Bonifacy.

 Czuje się jak w kociej pracy.

 Filemona wciąż pilnuje,

 Bo ten cały czas figluje.

 Bonifacy ma futerko

 Całe lśniące jak lusterko.

 Lubi mięsko, ciepłe mleczko,

 Kocią karmę i jajeczko.

 Odwiedź kiedyś koty oba.

 Każdy z nich Ci łapkę poda.

 Chyba, że będą zmęczone.

 Może miały trudny dzionek?

Rodzic zadaje dziecku pytania do wysłuchanego utworu:

– Jak nazywają się bohaterowie wiersza?

-Jak wygląda Filemon?

-Jak wygląda Bonifacy?

-Co lubią robić koty z wiersza?

Następnie pokazuje dziecku ilustracje obu kotów z bajki „Przygody kota Filemona” oraz zaprasza do obejrzenia jednego jej odcinka.

Po obejrzeniu filmu R. pyta dziecko, czy rozpoznało bohaterów z bajki, i prosi o opowiedzenie ich przygód. https://www.youtube.com/watch?v=hjq7_uUIwHo

3.„Kocia muzyka” – dziecko wybiera dowolną piosenkę lub melodię i nuci ją w „kocim języku”. Miau, miau, miau itd

4. Praca plastyczna- „Dziwny świat kota Filemona

 

 

 

1.Jak powstaje film animowany – zabawa dydaktyczna.

Rodzic przedstawia schematyczny rysunek kota, następnie tłumaczy jak tworzono filmy animowane, pokazując kilka obrazków różniących się tylko  położeniem jego ogona (ogon pod katem 90 stopni, kolejny ogon pod kątem 70 stopni itp.) R. szybko  zmienia kolejne  kartki, na których kot jest statyczny, a ogon się porusza.

 

15.04.2021r – czwartek.

1. W teatrze – słuchanie wiersza M. Szeląg i rozmowa nt teatru (scenografii, sali, sceny, kurtyny , aktorów, masek, kostiumów, afiszu, biletów itp.) z wykorzystaniem rekwizytów i ilustracji. W teatrze – spontaniczne wypowiedzi dz na podstawie własnych doświadczeń

W teatrze Marlena Szeląg

W wygodnym fotelu siedzę w teatrze,

 przed siebie na scenę wciąż patrzę, i patrzę…

 

Wtem gasną światła w wielkiej sali,

wszyscy rozmawiać zaraz przestali.

 

Do góry pnie się czerwona kurtyna,

bo właśnie spektakl się rozpoczyna.

Już scenografia wprawia w zdumienie,

 do zamku przeniesie nas przedstawienie.

 

Wtem aktor wchodzi w złotej koronie

i siada dostojnie na wielkim tronie.

A z nim aktorka w sukni balowej,

odgrywa rolę mądrej królowej.

Już słychać w dali trąby i dzwony,

poddani składają niskie ukłony.

Wtem rycerz pojawia się w lśniącej zbroi,

 a obok niego koń płowy stoi.

 Lecz koń ten nie jest żywą istotą,

 jest rekwizytem, ręczną robotą.

I chociaż z drewna jest wyrzeźbiony,

 to w przedstawieniu jest ożywiony.

 

 I szybko tak mija mi czas w teatrze,

a gdy się boję, na scenę nie patrzę!

Kiedy się smucę lub kiedy wzruszę,

 łezki w chusteczkę wytrzeć wnet muszę.

Są też momenty wielkiej radości,

skąd tyle emocji w mym sercu gości?

 

Teraz aktorzy zdejmują maski,

chyba czekają na widzów oklaski?

 Z uśmiechem nisko nam się kłaniają,

 wielkie uznanie i brawa dostają!

 

 Czerwona kurtyna się opuściła

 i całą scenę znów zasłoniła.

Wtem błysły światła w wielkiej sali,

wszyscy ze swoich foteli wstali.

I to już koniec jest przedstawienia

– Teatrze magiczny, do zobaczenia!

Rodzic zadaje dziecku pytania do wysłuchanego utworu:

-W jakie miejsce przeniósł nas wiersz?

-Po co chodzi się do teatru?

– Jacy bohaterowie występowali w spektaklu, o którym opowiadał wiersz?

– Co możemy zobaczyć i znaleźć w teatrze?

(R. rozmawia z dzieckiem i na temat scenografii, sali, sceny, kurtyny, aktorów, masek, kostiumów, afiszu, biletów itp.)

-Jakie emocje, uczucia może w nas wzbudzić przedstawienie teatralne?

2. Fil edukacyjny – „Jak powstaje spektakl teatralny?https://www.youtube.com/watch?v=TkBHN9TYP-0

3.„Kurtyna do góry, kurtyna w dół” – zabawa ruchowa.

 Dziecko maszeruje po sali w rytmie granym przez R. na tamburynie, trzymając za rogi  

 chusty w kształtach prostokątów lub kwadratów. Gdy muzyka cichnie, R. podaje hasło:

 Kurtyna w dół! – dziecko chwyta chusty za dwa rogi, wyciąga do góry ręce, staje na

 palcach i powoli kuca, naśladując chustą opuszczanie kurtyny. Gdy muzyka cichnie i R.

 podaje hasło: Kurtyna w gorę! – dziecko kuca i chwyta chustę za dwa rogi, po czym

 powoli  wstaje, wyciąga ręce do góry i stoi na palcach, naśladując chustą podnoszenie

 kurtyny.  Wznowienie gry na tamburynie jest znakiem do dalszego marszu.

4.Praca z KP2.26 –  ćwiczenie grafomotoryczne, rysowanie masek po śladzie. Kolorowanie drugiej połowy   maski tak, aby wyglądała jak pierwsza.

 

16.04.2021r – piątek

1.„Co to jest opera?” – rozmowa kierowana.                                                                                      Rodzic pokazuje dziecku ilustrację z dowolnej opery. Następnie tłumaczy, że opera to taki rodzaj przestawienia teatralnego, w którym aktorzy rozmawiają ze sobą, śpiewając, a muzyka buduje nastrój opowieści. Na koniec rozmowy R. może włączyć dziecku fragment dowolnego libretta, gdzie śpiewają soliści i zespół. https://www.youtube.com/watch?v=cFs1Ak21Sbk np. „bajka o krasnalku Wokalku…”

2.„Jak działa telefon” – zabawa badawcza, eksperyment.

Rodzic robi dziurki w dnach dwóch plastikowych kubeczków. Następnie przeciąga dość długi sznurek (ok. 2 m) przez otwory i zawiązuje jego końce. Gdy telefon jest gotowy, dziecko trzyma przy uchu jeden kubeczek, a R. mówi do drugiego kubeczka jakieś hasło. Dziecko przekazuje to, co usłyszało. Uwaga! Telefon będzie działał, jeżeli podczas przekazywania informacji sznurek łączący kubeczki będzie bardzo naprężony (fale dźwiękowe rozchodzą się po sznurku). Zabawa w parach, tworzenie dialogów;

3. Cześć, żółwik, piąteczka.. – zab ruchowa – dzieci i rodzice chodzą pojedynczo po pokoju, na hasło „cześć” podchodzą do siebie i  witają się podając sobie ręce, żółwik – przybijają żółwiki, piąteczki – przybijają całe dłonie, zabawę powtarzamy kilka razy.

4. Praca z KP2.27 – ćwiczenie motoryki małej, układanie historyjki obrazkowej. Dziecko wycina trzy obrazki, a następnie układa je we właściwej kolejności i przyklejają na kartce. Na zakończenie opowiada historyjkę obrazkową „Bawimy się w teatr”.

5. „Dobre maniery w teatrze” – rozmowa kierowana. R. zadaje pytania na temat tego, jak należy zachować się w teatrze. Dziecko po każdym zdaniu robi minę uśmiechniętą lub smutną (jeżeli zachowanie opisane przez R. jest dobre –dziecko się uśmiecha, jeżeli było niewłaściwe robi minę smutną) i kończą zdanie: Jeśli… to jesteśmy źli/szczęśliwi, bo nam przeszkadza/nie przeszkadza. – Jeśli w teatrze twój sąsiad rozmawia, to…, bo nam przeszkadza. – Jeśli w teatrze twój sąsiad grzecznie siedzi na swoim miejscu i jest cichutko, to…, bo nam nie przeszkadza. – Jeśli w teatrze twój sąsiad kręci się na swoim miejscu, wstaje i siada, to… – Jeśli w teatrze twój sąsiad żuje głośno gumę i je cukierki, szeleszcząc papierkami, to… R. może dowolnie modyfikować zabawę tak, aby omówić wszystkie aspekty kulturalnego zachowanie w teatrze.